Μεγάλο ιστορικό (αυθαίρετο, ανεπίσημο και γλωσσάδικο)

Τα Έχω Δει Όλα (τα ΦΕΦΕ μέχρι τώρα).

Και επειδή να και με την σεμνότητα (είδαμε που τα πήγανε τα φράγκα οι “σεμνοί και ταπεινοί”) θα ανεβάσω εδώ όλη την εμπειρία μου (αλλά και άλλων με λίνκς στα δικά τους κομμάτια και κανονικό Clopy-Paste ) από τα προηγούμενα φεστιβάλ σε συνέχειες. Αν ο μέγας Ανμινιστράτορας ξέρει πως γίνεται ας το κάνει χωριστό page για να μην χάνεται η μπάλλα με τις ανακοινώσεις. Εγώ δηλώνω πως το WordPress δεν το κατέχω καθόλου, χάνω τα μπούτια μου αν δεν μου δώσεις χάρτη.

Αυτό λοιπόν το κομμάτι θα γίνει ένα τεράστιο σεντόνι με κείμενο (κείμενα) και φωτογραφίες. Θα είναι απολύτως υποκειμενικό και αυθαίρετο. Θα κόβεται και θα συνεχίζεται. Μην πείς μετά ότι δεν ξεκαθάρισα τα πράγματα από την αρχή.

Ποιος είμαι εγώ: Με λένε Παναγιώτη Κούστα, υπογράφω συνήθως ως PiKei στο Blogspot και ως keipi στο WordPress, αφού κάποιος άλλος έχει το συγκεκριμένο username και έτσι το έφερα τα πίσω μπρος. Αρκετά για μένα.

Το δικό μου πρώτο ΦΕΦΕ ξεκίνησε μερικούς μήνες πριν από την έναρξή του. Όχι πολλούς – και έχει σημασία αυτό – κράτα το για παρακάτω. Χτύπησε το τηλέφωνο,

Ντριν – Ντρίν.

Το σήκωσα. Και εκ των υστέρων λέω πως καλά έκανα.

Σιγά μην χτύπησε το τηλέφωνο. Ρώτησα τον Μνήμη Ελέφαντα και μού είπε πως αλλιώς έγιναν τα πράγματα. Ήρθε λοιπόν ένα mail από το «9» που έλεγε πως κάποιος επικοινώνησε με το περιοδικό και είπε πως γίνεται πρώτη φορά ένα Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας στην Ερμούπολη και θέλει να έρθει σε επαφή με κάποιους συγγραφείς και άμα θέλουμε κι εμείς να του στείλουμε ένα mail. Και λογικά πρέπει να το έστειλα… (τα mail μου εκείνης της εποχής είναι στον παλιό υπολογιστή που πέθανε ένα πρωί ξαφνικά και δεν υπάρχει περίπτωση να τα βρω ούτε στο επέκεινα των υπολογιστών).

Πάντως ένα τηλέφωνο το θυμάμαι. Ήταν τότε, ήτανε μετά, θα σε γελάσω. Άβυσσος το μυαλό του ανθρώπου, οι σκληροί δίσκοι των νεκρών υπολογιστών και τα αρχεία του ΟΤΕ…

Για να μην τα πολυλογώ (Έλεος ρε! Μέχρι στιγμής δεν έχεις γράψει ούτε ένα χρήσιμο πράγμα) ο Νίκος Αλμπανόπουλος -είτε τηλεφωνικά, είτε γραπτά ηλεκτρονικά – μου έβαλε τις εξής προϋποθέσεις:

Α) Να γράψω ένα διήγημα ΕΦ ειδικά για το Φεστιβάλ (δεν το είπε έτσι, αλλά το ήθελε Αδημοσίευτο, άρα έπρεπε να το γράψω αφού στο συρτάρι μου δεν είχα κανένα έτοιμο να κάθεται) και με όριο λέξεων ή λογικού χρόνου ανάγνωσης (δεν θυμάμαι καλά, πρέπει πάλι να συμβουλευτώ τον Μνήμη Ελέφαντα).

Β) Να το στείλω εγκαίρως σε draft για να το διαβάσει και να το προεγκρίνει ή Επιτροπή (που τότε δεν ήξερα ακόμη ποιοί είναι).

Γ) Να το στείλω εγκαίρως σε τελική μορφή για να το δώσει σε κάποιον-α μουσικό και κάποιαν-ο ζωγράφο-εικονογράφο (που μου ήταν παντελώς άγνωστοι) για να το επεξεργαστούν μουσικά και οπτικά (χωρίς να έχω δικαίωμα να επέμβω στο δικό τους έργο, ότι γουστάρανε θα κάνανε αυτοί γιατί είναι εξίσου καλλιτέχνες).

Δ) Να πάω στην Ερμούπολη για το Φεστιβάλ.

Με έπιασε ένας ψιλοπανικός (δεν είχα διήγημα, δεν ήξερα αν οι οργανωτές είναι ψώνια, τα περιθώρια ήταν σχετικά στενά και δεν ήξερα ούτε πόσο αυστηρά μπορεί να ήταν τα κριτήρια), αλλά εδώ που τα λέμε, το να είμαι στο Πρώτο Φεστιβάλ ΕΦ που γινόταν στην Ελλάδα δεν ήταν κάτι που θα το προσπερνούσα ούτε με σφαίρες. Άσε που μπορεί να πήγαιναν όλα καλά και να επιζούσαμε εμείς καλά και το κοινό καλύτερα.

Ένα επιπλέον στοιχείο που πρέπει σήμερα να αποκαλύψω είναι ότι η Ερμούπολη και ολόκληρη η Σύρος έχει μια ιδιαίτερη θέση στην ζωή μου. Έχω μείνει τρία χρόνια με σλήπινγκ μπαγκ στην παραλία του Γαλησσά όταν ακόμη δεν υπήρχε κάμπινγκ και κάναμε ντους ρίχνοντας κέρματα σε μια ντουσιέρα πίσω από το ….. ( Γαμώ το Αλτσχάιμερ μου! Eίχε δύο τίτλους, έναν Αγγλικό κι έναν Ελληνικό και σέρβιρε καφέδες το πρωί, κάτι ωραιότατα χάμπουργκερ – κανονικά, όχι κατεψυγμένα και με αληθινές πατάτες – μεσημέρι και βράδυ και ποτά μέχρι νωρίς το επόμενο πρωί, παίζαμε και τάβλι, κι έκλεινε πάντα με το τραγούδι του Don Mac Lean – American Pie, όποιος θυμάται πως το λέγανε να το σφυρίξει παρακαλώ στα σχόλια!), έχω κατέβει ένα τριήμερο χειμώνα για να φωτογραφίσω την Ερμούπολη (για ακατανόητους μέχρι σήμερα λόγους, απλώς ένοιωθα πως πρέπει να το κάνω), έχω μείνει με την αγαπημένη μου σε μια από τις πρώτες εκδρομές μας σε ένα καρατριανταφυλλί δωμάτιο ξενοδοχείου με κάτι πόρτες που δεν οδηγούσαν πουθενά γιατί δεν άνοιγαν, αλλά υπήρχαν στον ένα τοίχο (και του ξενοδοχείου το όνομα το ξεχνάω, αλλά ήταν πάνω στην πλατεία, το είχε ένα Ίδρυμα ή κάτι τέτοιο, ήταν μυστήριο και πάμφθηνο, με ντους και τουαλέτες στον διάδρομο του ορόφου -μισή μέρα ταξίδι για να τις φτάσεις- σε πλήρη παρακμή όταν μείναμε, αλλά έβλεπε από ένα τεράστιο παράθυρο την πλατειάρα και το τρομερό Δημαρχείο, και εδώ όποιος θυμάται το όνομα να το στείλει), έχω ανέβει με τα πόδια στην πηγή του Σύρριγγα, κι έχω κάτσει δυο μέρες με την Κανονιοφόρο που υπηρετούσα στο ΠΝΒ Σύρου κλεισμένος από τα μποφώρ, άρα μπορώ να ισχυριστώ πως η Σύρος πάντοτε κάπως γυρόφερνε την ζωή μου.

Κι εκεί λοιπόν την πάτησα. Γιατί ενώ θα μπορούσα να δουλέψω κάτι άλλο, αποφάσισα (αφού δεν είχα και τίποτα έτοιμο – και θα έγραφα που θα έγραφα κάτι) να γράψω κάτι για την Σύρο. Και το ξεκίνησα, αλλά όσο το προχωρούσα τόσο ξεχείλωνε κι ήθελε κι άλλες λέξεις και στο τέλος κατέληξε Μπεν Χουρ. Οχτώμισι χιλιάδες λέξεις και ακόμη η ιστορία δεν είχε φτάσει ούτε μέχρι την μέση. Δεν υπήρχε περίπτωση να το διαβάσω ούτε εγώ στο ΦΕΦΕ, αλλά ούτε κι ο Φιντέλ Κάστρο στο ραδιόφωνο της Αβάνας, και να μην ροχαλίζουνε όλοι από το πρώτο τέταρτο.

Είπα λοιπόν στον Αλμπανόπουλο (ή το έγραψα δεν θυμάμαι, βοήθα ρε Μνήμη Ελέφαντα…) «Κοίτα, κάτι γράφω και είναι ειδικά για την Σύρο, διαδραματίζεται εκεί, αλλά είναι πολύ σύνθετο και το deadline που μου βάζεις θα το ξεσκίσω σίγουρα. Γιατί τώρα έχω ένα μακρυνάρι που δεν το διαβάζει κανένας άνθρωπος σε λογικό χρόνο και άρα πρέπει να το δω αλλιώς…»

Έδειξε κατανόηση. Και ακόμα αναρωτιέμαι γιατί, αφού ούτε με ήξερε, ούτε ήταν σίγουρος αν θα κατάφερνα να το παραδώσω τελικά. Ποιος ξέρει; Άβυσσος η ψυχή του Συριανού Μνήμη Ελέφαντα…

(συνεχίζεται και υπόσχομαι να μπω και στο θέμα…)

Καλά, δεν υπάρχει περίπτωση να προλάβω. Πέντε μέρες μείνανε κι ακόμα δεν έχω φτάσει στην αρχή του πρώτου ΦΕΦΕ. Σόρυ κι όλας, αλλά μεσόλαβησαν έκτακτα δελτία θυέλλης. Που είχαμε μείνει; Τι λέγαμε; Πότε φεύγει το χάισπηντ; Που στο καλό θα μείνουμε φέτος; Κάνω πανικό, κάνω πανικό… (Πάρε βαθιές ανάσες) Οκέι, μία βαθιά ανάσα, δύο βαθιές ανάσες, τρεις βαθιές ανάσες… Ίσιωσα!

ΑΛΛΑΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ :

Πρώτο ΦΕΦΕ  – όλα αρχίζουν εδώ!

(Ντοκουμέντο: Η πρόσκληση που έλαβε η ΑΛΕΦ)

Αγαπητοί φίλοι της Άλεφ

Σας στέλνω ένα ενημερωτικό σημείωμα για τη λέσχη σας, την ιστοσελίδα της και το περιοδικό της. Είστε ελεύθεροι να κάνετε όποια χρήση του νομίζετε. Ελπίζω ότι αρκετά μέλη της λέσχης θα αποφασίσουν να συνδυάσουν τριήμερες διακοπές με επιστημονική φαντασία στην Ερμούπολη. Εμείς πάντως θα χαρούμε να σας γνωρίσουμε!

Φεστιβάλ της Ερμούπολης

Τι είναι αυτό το φρούτο;

Η ιδέα ήταν να διοργανώσουμε ένα θεματικό φεστιβάλ επιστημονικής φαντασίας με πολλές εκδηλώσεις και πολλά σημεία διεξαγωγής μέσα σε ένα τριήμερο. Για τη διοργάνωση δουλεύει μια ομάδα 7 ατόμων. Όχι, δεν έχουμε επίσημη «διοικητική» υπόσταση (πχ. σωματείο, όμιλος  κλπ.). Ίσως δημιουργήσουμε του χρόνου, αν το φετινό φεστιβάλ πετύχει και αποφασίσουμε να το επαναλάβουμε!

Πότε γίνεται;

Παρασκευή 15 ως  Κυριακή 17 Απριλίου. Έναρξη το απόγευμα της Παρασκευής, λήξη το μεσημέρι της Κυριακής.

Τι περιλαμβάνει;

Ξεκινήσαμε το Δεκέμβριο λέγοντας μεταξύ μας: «Ας δοκιμάσουμε να κάνουμε 7 διαφορετικές εκδηλώσεις και ό,τι βγει. Αν προχωρήσουν τελικά οι 5 ή 6 δεν πειράζει». Για την ώρα μάλλον προχωρούν όλες. Αν όμως βρεθούμε με κάποια μείον, μην τα βάλετε μαζί μας! Ας δούμε λοιπόν τι ετοιμάζουμε:

Ανάγνωση πρωτότυπων διηγημάτων φαντασίας από τρεις έλληνες συγγραφείς (Μιχάλης Μανωλιός, Γιάννης Στάγκος, Παναγιώτης Κούστας) με ταυτόχρονη έκθεση έργων σκίτσου και ζωγραφικής συριανών καλλιτεχνών (εμπνευσμένων από τα διηγήματα) και τη συνοδεία ζωντανής μουσικής. Η ανάγνωση θα γίνει σε τρία διαφορετικά καφέ της Ερμούπολης.

Συζήτηση – Στρογγυλό Τραπέζι ελλήνων συγγραφέων με θέμα «γιατί διαβάζω, γιατί γράφω επιστημονική φαντασία». Δηλώσεις συμμετοχής δεχόμαστε ακόμα! Προβλεπόμενος χώρος: Η ιστορική δημοτική βιβλιοθήκη Ερμούπολης.

Προβολή ταινίας Επιστημονικής Φαντασίας στον κινηματογράφο της Ερμούπολης «Παλλάς». Η ταινία δεν έχει ακόμα οριστικοποιηθεί.

Προβολή dvd star trek σε καφέ της πόλης. Ίσως βγει και μια συζήτηση για την prime directive.

Έκθεση φωτογραφίας στο Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης (ιστορικό κτίριο) με θέμα «Φωτογραφίζοντας τον 22ο αιώνα». Συμμετοχές δεχόμαστε από όλη την Ελλάδα ως το τέλος Μαρτίου. Περιμένουμε από τους ενδιαφερόμενους έως τέσσερις τυπωμένες φωτογραφίες (μέχρι 40 εκ. μέγιστη διάσταση) έγχρωμες ή ασπρόμαυρες και ένα μικρό βιογραφικό.

Έκθεση βιομηχανικού σχεδίου στην Πινακοθήκη Κυκλάδων (Ερμούπολη, άλλο ένα ιστορικό κτίριο) με θέμα «Σχεδιάζοντας τον 22ο αιώνα». Τα έργα ετοιμάζουν οι φοιτητές του τμήματος βιομηχανικού σχεδίου του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην Ερμούπολη.

Θεατρική παράσταση του διηγήματος του Ρόμπερτ Σέκλεϊ «Σκληρές Εξισώσεις». Διασκευή Νίκος Αλμπανόπουλος, σκηνοθεσία Γιάννα Ζωίδου, παράσταση από τη θεατρική ομάδα «Μίμου Άπτου». Η παράσταση θα ανέβει στο Πνευματικό Κέντρο.

Να μην ξεχάσουμε και το πάρτι γνωριμίας που θα γίνει την Παρασκευή βράδυ.

Πρόγραμμα με τα ακριβή σημεία του φεστιβάλ και τις ώρες των εκδηλώσεων θα εκδοθεί παραμονή της έναρξης.

Πού θα σας βρούμε;

Στο http://www.syrosfestival.gr. Στείλτε μας και email στο board@syrosfestival.gr ή πάρτε τηλέφωνο το Νίκο Αλμπανόπουλο στο 2281079047 εργάσιμες μέρες ως τις 4 το απόγευμα.

Πόσο κοστίζει;

Όλες οι εκδηλώσεις είναι δωρεάν. Σε εμάς το φεστιβάλ θα κοστίσει 2 με 3 χιλ. € ή και λιγότερο. Προσπαθούμε να μαζέψουμε τα χρήματα ζητώντας μικρές ιδιωτικές εισφορές (30, 50, 100 € από μικρές συριανές επιχειρήσεις).

Πώς θα έρθουμε στη Σύρο;

Με πλοίο από τον Πειραιά. Τα εισιτήρια στα ταχύπλοα (2 ώρες 30 λεπτά) κοστίζουν περίπου 30 €. Στα πολύ καλά blue star ferries (3 ώρες 45 λεπτά) 18 – 30 € και στα υπόλοιπα πλοία (4 ώρες 30 λεπτά) 15 – 30 €. Τα πλοία φεύγουν συνήθως απέναντι από τον ηλεκτρικό. Αν θέλετε να παρακολουθήσετε όλο το φεστιβάλ θα φύγετε από Πειραιά Παρασκευή πρωί, εναλλακτικά Παρασκευή απόγευμα. Αναχώρηση από Σύρο Κυριακή απόγευμα ή βράδυ. Υπάρχει και αεροπλάνο.

Πού θα μείνουμε;

Κλείστε έγκαιρα ξενοδοχείο. Από ό,τι γνωρίζω τα ξενοδοχεία κοστίζουν από 40 – 80 € η βραδιά, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια λιγότερο. Αν δεν θέλετε να χαθείτε ζητήστε μας βοήθεια για το κλείσιμο του δωματίου σας.

Να φέρουμε μαζί μαγιό;

Τα νερά τον Απρίλιο είναι ακόμα σχετικά κρύα. Αν όμως το μεσημέρι του Σαββάτου έχει λιακάδα, πάμε για ένα ομαδικό μπάνιο με τους πιο τολμηρούς (οκ, η προσεδάφιση σε πλανήτη των borg απαιτεί πολύ περισσότερο θάρρος….)

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Νίκος Αλμπανόπουλος

Εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής

(συνεχίζεται με άλλα Ιστορικά e-Ντοκουμέντα του Αγώνα και ανταποκρίσεις)

Ένα Σχόλιο to “Μεγάλο ιστορικό (αυθαίρετο, ανεπίσημο και γλωσσάδικο)”

  1. Έλεος ρε Παναγιώτη! Τίποτα δεν θυμάσαι. Οι οδηγίες ήταν σαφείς: Αδημοσίευτο και να μπορεί να διαβαστεί το πολύ σε 35 λεπτά. Αυτό στην πράξη σήμαινε το πολύ 5000 λέξεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: